News Knowledge for Friends Estav

Posted on Monday, November 12, 2007 by admin in Best News Quality, travel, เว็บบ่น รำพึงรำพัน |
Tags: Dragon Ball Z, บางแสน, เว็บบ่น, เว่ยหล่าง

เมื่อวาน (11 พ.ย.50) จากวันเสาร์ที่แล้ว เอาหนังสือธรรมะเว่ยหล่างไปให้น้องแล้วก็กินข้าวแล้วก็ว่างตั้งแต่เย็น ค่ำ ดึก ว่างว่ะ ว่างจริงๆ นอนก็ไม่หลับคิดถึงแต่แม่ น้ำตาก็พาลจะไหลเอา เลยต้องหาอะไรทำ แต่มันดึก หนังสือก็อ่านหมดแล้วไม่มีซักกะเล่ม ว่าจะโทรไปหาคนโน้นคนนี้ แต่มันดึก เลยไม่ได้โทรหาใคร สรุปก็ นั่งดูปลาไปยันตี 3 นั่งอยู่อย่างนั้น นั่งดูปลา นั่งไปได้ยังไงวะ ตั้ง 4 ชั่วโมง งงตัวเองเหมือนกัน นี่เราทำอะไรอยู่วะ หลังจากนั้นก็ไม่รู้ตัวอีกเลย จนมารู้สึกตัวอีกทีก็ตอน 8.30 เพราะตั้งนาฬิกาปลุกไว้เพื่อจะตื่นมาดู Dragon Ball Z ที่กำลังสนุก เสร็จแล้วก็หลับๆ ตื่นๆ ไม่มีไรทำอีกแล้ว จนเกือบเที่ยง มีโฆษณาพิซซ่า ส่งฟรีถึงบ้าน ไอ้เราก็กำลังหิวๆ ก็เลยตัดสินใจ

โทรหาเพื่อน บอกเฮ้ยวันนี้มึงว่างป่าววะ ไปเที่ยวกันเหอะ

~แป่ว..วว มันเกี่ยวไรกับพิซซ่าวะ ช่ายมะ นึกแบบนี้เหมือนกันช่ายมะ แต่เพราะความหิวไง และเบื่อ และไม่อยากอยู่คนเดียว ก็เลยชวนเพื่อน เพื่อนก็แสนดี ยินดีมารับถึงห้อง หอบลูกหอบเต้ามาด้วย ไอ้ลูกมันก็น่ารักดีอ่ะนะ เพราะก่อนนั้นก็แอบหอมแก้มลูกมันบ่อยๆ จนลูกมันติดใจเรียกพี่ (จริงๆ ต้องเรียกลุงมั้ง ฮ่าๆ) โคตรชอบเลย เป็นเด็กผู้หญิงน่ารัก อายุขวบกว่ามั้งเพิ่งเดินเตาะแตะพูดจ้อเชียว พอมันพาลูกมาถึงหน้าห้อง ไอ้เราก็ยิ้มรับ แต่เหมือนผีเข้าสิง มันร้องจ้าเลย เฮ้ยไรวะ ร้องทำไม งง เพิ่งมารู้ทีหลังว่าเด็กมันกลัว เพราะกูหัวเหม่งเพิ่งจะสึกมาอาทิตย์เดียว ผม คิ้ว ยังไม่งอกเลย เด็กมันแปลกหน้าเลยร้อง ไม่ใช่กูโรคจิตอะไรหรอก

[amazonshowcase_d4acfaff7d23233d145f89ecaf1b9bfd]เราไปกัน 4 คน พ่อแม่ลูก และกูเป็นตัวเสือก ฮ่าๆ ช่วยไม่ได้ก็กูเหงาและว่างนี่หว่า และกูออกค่าน้ำมันโว้ย เฮี้ย ฮ่าๆ เพื่อนมันถามว่าไปไหน กูบอกไม่รู้ว่ะ เพื่อนงงเด่ะ ขับรถออกมาแล้วไม่ไปไหนมันจะขับมาทำไมวะ กูก็คิดไม่ออกสมองโล่งเหมือนคนปรินิพพานตัดขาดแล้วซึ่งทางโลก ซักพักมันด่ากลับมาว่าไปไหน กูเลยบอกไปตกปลาก็ได้วะแต่ที่ไหนดี มันไม่ได้ยิน ทำไมมันไม่ได้ยินวะ ก็กูออกจะคิดเสียงดัง อิอิ ไม่พูดพร่ำทำเพลง มันบอกไปบางแสนดีกว่า ลูกมันอยากไปทะเล กูก็เออ บางแสนก็ได้ มีที่ตกปลาด้วย น่าจะดี หายเบื่อด้วย ที่ห้องมีตู้ปลาอยู่ ไปเอาทรายบางแสนมาใส่เพิ่มก็ดีนะ ฮ่าๆ กูคิดแบบนี้ แต่คราวนี้ทำไมมันได้ยินวะ อ้อลืมไปกูพูดให้มันฟังด้วย ขับรถมาทางเส้น บางนา-ตราด แวะจิฟฟี่ซะหน่อยเติมอาหารรถและอาหารคนด้วย (จริงๆ กูแด๊กข้าวกะเพราะหมูสับไข่ดาว+กาแฟมาแล้วแต่หิวอีกง่ะ) กูออกน้ำมันที่เหลือมึงเลี้ยงกูนะ มันก็ยอม และกูขอเบอเกอร์หมู 1 อัน เออ โคตรอิ่มเลย เบอเกอร์จิฟฟี่ แม่งห่วยแตกจริงๆ หมูก็ชืดๆ หนมปังก็ห่วยๆ กี่บาทวะเนี่ย ยัดพออิ่มก็ละกัน เซ็งเรื่องกินเบอเกอร์หมูที่จิฟฟี่บางพลีเลยตอนนั้นแต่ยังมีขนมอื่นๆ อยู่บ้างเลยทำให้หายเครียดไปได้นิดนึง

พวกเราขับรถกันไปนั่งพูดโน่นพูดนี่กันไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งถึงทางเข้าบางแสน ฮ่าๆ ดีใจๆ ทุกคนดีใจ กูดีใจ เพื่อนและเมียมันดีใจ ลูกมันก็ดีใจที่จะได้เที่ยวทะเลแล้ว พวกเราดีใจ กูดีใจยิ่งกว่าที่จะได้เก็บทรายบางแสนไปใส่ตู้ปลา ฮ่าๆๆ และความดีใจของเราก็เริ่มลดลงทีละน้อยๆ อันเนื่องจาก…

“เฮ้ย รถเยอะจังว่ะ สงสัยคนมาเที่ยวทะเลกันเยอะ” กูบ่น เพื่อนมันก็บอก “อึ่ม เยอะจริงๆ ว่ะแม่งจอดซ้อนคันกัน 3 คันเลย” มันเยอะผิดปกติมั้ง ขับเลาะไปทางริมหาดเรื่อยๆ มันก็ยังไม่มีที่จะจอด เราเลยตัดสินใจกันว่าขับไปที่ทางแหลมอะไรซักอย่างนั่นแหละ ที่มีลิงเยอะๆ แต่แม่งรถติดว่ะ กว่าจะออกสงสัยนาน นี่ก็บ่าย 2 โมงแล้วด้วย กูยังหลอนวันรถติดวันก่อนได้ติดตา คิดว่ามันอาจจะย้ายที่มาเกิดที่บางแสน หากเป็นงี้จริงกูจะทำไงวะเนี่ย พอมองดูรอบๆ แม่งต้องมีอะไรแน่ๆ ปกติคนไม่เยอะขนาดนี้นี่หว่า วิ่งไปวิ่งมาได้ยินเสียงรถ เสียงดังมากเหมือนมันกำลังเร่งเครื่องด้วยความเร็ว 200 km/hr. บรื้นๆ…… ผ่านไปนับสิบคัน…

แม่ง..งง มีงานแข่งรถแรลลี่มั้ง หรือแข่งมอ’ไซต์วะ เห็น 4 สูบตัดหน้าไปหลายคันเหมือนกันนี่หว่า เอ้ย แน่ๆ เลย มิน่าคนเยอะ ทำไมไม่รู้มาก่อน กูจะมาเที่ยวทะเล มาตกปลาสงบๆ ใจเพลิดเพลิน แต่ดันเจอรถติด และเทศกาลแข่งรถ แว๊ก…กก นั่นพริสตี้ๆ เฮ้ย พริตตี้ ๆ พรีสสสตี้… น่ารักๆ จอดๆๆ ไม่ทันแล้วว๊ากก มันนั่งมอไซต์หนีไปแล้ว ตามๆ แว๊ก!! มันหายไปแล้ว..วว รถติดไปไม่ได้ แว๊ก.กก กูเหมือนโรคจิตเลย หันไปเหลือบเห็นป้ายแปะที่ต้นมะพร้าว เขียนว่า “Bangsan Thailand Speed Festival 10-11 Nov.07″ ประมาณนี้ถ้าจำไม่ผิด..

ว๊าก..กก กูจะมาตกปลาอิ่มเอมกับบรรยากาศทะเลที่น่าสงบ อยากสัมผัสอารมณ์ในการดึงและโยกคันเบ็ดเวลาปลากินเหยื่อ และเก็บทรายกลับบ้าน บัดนี้ โดนเหล่าพริตตี้หน้าหมวย รถ Speed แรงๆ หลายยี่ห้อ สาวๆ หนุ่มๆ และคนหัวขาว หัวดำ ยั้วเยี้ยเต็มไปหมดจนต้องกะดึ๊บๆ รถกันไปทีละนิดๆ เพราะไอ้รถที่วิ่งมามันก็ชะลอความเร็วเพื่อที่จะแวะดูรถแข่ง แวะดูสาวๆ แวะดูพริตตี้ แวะดูรถที่กำลังวิ่งแข่งขันกันอยู่ด้วยความเร็ว 200+km/hr. อยู่ ณ เวลานั้นถึงกูจะชอบรถสวยๆ Speed car สวยๆ เท่ๆ พริตตี้น่ารักๆ ขาวๆ แค่ไหน แต่ ณ อารมณ์นั้นกูยังไม่อยากได้ กูอยากได้บรรยากาศทะเล ที่กูเคยมานั่งคราวก่อน กูอยากนั่งกินปูนึ่งที่เก้าอี้นอนสบายๆ ฟังเสียงทะเล เสียงคลื่นซัดหาดดังเบาๆ เสียงรอกหอนเมื่อปลากินเหยื่อ อารมณ์ในการโยกคันเบ็ดเพื่อสู้แรงปลา และหวังว่าจะเก็บทรายกลับบ้านซัก 2 กิโล แค่นี้โลกมันก็ให้กูไม่ได้ บางแสนให้กูไม่ได้ แม่ง ไม่มีใครให้กูได้เลย กูเบื่อรถติดจริงๆ

กว่าจะหลุดจากตรงนั้นมาได้ปาเข้าไป 4 โมงครึ่ง และเราก็เลี้ยวรถไปยังฝั่งตรงข้ามกับที่มันจัดงานแข่ง (ทำไมมันต้องมาจัดเอาวันนี้วะ) และทำไมกูไม่รู้ข่าวเลยวะ แม่ง รู้งี้กูไปนั่งใต้สะพานบางปะกง ตกปลากะพงเล่นดีกว่าเป็นไหนๆ สรุปแล้วเราก็หาที่จอดรถหลบความวุ่นวายมาได้ตอน 5 โมงพอดีกับที่ใกล้ๆ สะพานปลาฝั่งศาลาสีขาว เงียบหน่อย เหมาะแก่การกินบรรยากาศ

แต่ผิดหวัง เพราะถึงแม้ว่าจะมีงานและคนเยอะขนาดนั้น ที่ตกปลาตรงสะพานปลา มันก็ยังมีคนมาตกกันเยอะเหมือนกัน มีคนปั่นจักรยานมาดูเราตกปลา มีคนขี่มอเตอร์ไซต์มาถามว่าพี่ได้ปลาไรมั่ง และที่สำคัญ แม่ง..แง่งๆ ทรายที่กูหวังว่าจะเอาไปใส่ตู้ปลาซักถุงสองถุง กูต้องเมินหน้าหนีเพราะทรายตรงนี้แม่ง.. ดำอย่างกะตูดชะมด สกปรกเสียเหลือเกินจะบรรยายได้ เป็นอันว่า บรรยากาศให้บ้างนิดหน่อย ความเงียบพอมี เสียหลายอย่างที่ ไม่มีอะไรกินและปูนึ่งกูก็หายเข้ากลีบเมฆไปพร้อมกับเม็ดทราย และเย็นนั้นกูทำบาปขึ้นมากเลย ฆ่าปลาไป 6 ตัว เหอๆ แต่ปลาตัวเล็กๆ แค่สองสามนิ้วไม่หวือหวาอะไร แน่ละ น้ำตื้นซะเห็นตีนปูอย่างนี้ปลาใหญ่ที่ไหนจะมี ส่วนเพื่อน มันตกไม่ได้เลยซักตัว มันคงเบื่อแน่ๆ มันเลยหันไปเล่นกับลูกมันแทนมานั่งห่วงคันเบ็ด

ประมาณ 1 ทุ่มเราก็คิดว่า ที่ที่เราจะไปตกและนั่งตอนขามา มันคงไม่มีคนแล้วมั้ง งานก็เลิกแล้ว ก็เลยย้ายจากจุดสะพานปลา ไปที่นั่น ป่านนี้ ลิงมันคงไม่อยู่รบกวนหรอก เพราะเรามีเด็กมาเที่ยวด้วย (คราวก่อนที่ไปกับเพื่อนเคยเตะลิงไปตัวนึงเพราะมันเข้ามาแย่งขนมเพื่อนลิงอีกตัวที่จะให้จากในมือและทำท่าเหมือนจะเข้ามากัดด้วย พวกมันเลยยกโขยงกันมาจะรุมเกือบ 10 ตัว วิ่งหนีขึ้นรถแทบไม่ทัน ยังจำได้ดี) จากคราวที่แล้วไม่กล้าไปตอนมันยังไม่กลับขึ้นเขาเพื่อจะไปนอน กลัวมันรุม เราก็กะว่า ผ่านตรงนี้ไปได้ (มันก็ยังรถติดเพราะไอ้รถที่วิ่งไปเส้นนั้นก็ยังชะลอดูพริตตี้และรถแข่งที่เค้ากำลังนำขึ้นรถขน เพื่อจะเอาเหล่าบรรดารถแข่งทั้งหลายไปเก็บ) รถแข่งบางคันหน้ายุบไปทั้งแถบ อาจจะไปชนอะไรเข้า แต่ห้องโดนสารไม่เป็นไร คาดว่าความเร็ว 200km/hr. ไม่ทำให้โครงเหล็กมันสะเทือนได้ รถแข่งมีหลายยี่ห้อ และหลายรุ่น (ตอนแรกเห็นแต่ Yaris ก็คิดว่ามีแต่รุ่นนี้แต่เราคิดผิด) มีการเอาถ้วยรางวัลมาตั้งบนหลังคารถแล้วเต้นไปด้วยก็มี สงสัยฉลองที่ได้รางวัล แต่พริตตี้หลังจากไม่แต่งตัวแล้วดูจืดไปหลายคน รถหลายๆ คันสวยมาก ไม่คิดว่าจะเอามาแข่ง และรถหลายคันก็ดูเหมือนรถสปอร์ต เอามาโชว์มากกว่าเอามาแข่ง อยากได้ซักคัน อิอิ พวกนี้มันรวยกันดีแฮะ ทีมผู้สนับสนุนก็หลายเจ้าเหมือนกัน หลักๆ ก็ PTT ที่เหลือจำไม่ได้ รถยังติดเหมือนเดิม กูเริ่มเบื่อกับรถติดแล้ว เพื่อนกูก็เบื่อ เมียมันยังกระตู้วู้กับลูกตัวเล็กที่พูดถามแม่แจ๊วๆ ว่านั่นอะไร นี่อะไร แต่กูกับเพื่อนกูสองคนเซ็งมาก ไม่ได้ตกปลาอย่างใจนึกซะที แต่สนามแข่งนี่สุดยอดนะ ทางผู้จัดงานนี่ทุ่มสุดๆ เห็นมีการสร้างราวกั้นขอบทาง เคลียร์ทาง วางสแตนด์เชียร์ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เยอะแยะ จนคิดว่า ถ้างานจบและมันขนย้ายของกันในตอนนั้น คงอีก 1 อาทิตย์อาจจะขนของกลับไปได้หมด แต่สงสัยงานใหญ่ขนาดนี้แล้วทำไม? ทำไมเราไม่เห็นว่ามันมีการประชาสัมพันธ์เลยว๊า หรือเราตกข่าวซะเองเลยไม่รู้ว่ามีงาน ก็เลยมาติดแหง๊กอยู่ในวังวนรถติดขยับไปไหนไม่ได้เลยอีกแล้ว

2 ทุ่มเราก็ออกมาจากที่นั่นได้ วิ่งขึ้นไปว่าจะลองนั่งดูที่ลิงเยอะๆ นั่น ปรากฎว่า ลมแรง น้ำลง และ คนเยอะไม่มีที่จะให้วางเบ็ดได้เลย สรุปว่า แห้วอีกแล้ว ได้แต่บ่นงึมงำๆ ขึ้นรถด้วยอาการ คอตก ไปตามๆ กัน สุดท้าย ก็ได้มานั่งอยู่ใต้สะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ที่ๆ บอกแต่แรกว่า ถ้ารู้งี้นั่งที่นี่ยังพอมีหวังมากกว่าอีก เซ็งเลย เห็นคนที่มานั่งแล้วหิ้วปลากะพงตัวเกือบ 2 กิโลออกไป เราก็มองตามด้วยตาละห้อย เฮ่อ..อ ฝีมือเราก็ใช่ว่าจะเลวหมาเมินจนตกปลาอะไรไม่ได้ เพราะที่แห่งนี้แต่ก่อนไม่กี่เดือนมานั้น เราก็ยังเคยได้กุ้งแม่น้ำตัวเขื่อง ปลากะพงแม้จะเล็กกว่าที่เค้าหิ้วกลับไปนั่นก็ยังถือว่าเราเคยตกได้มาแล้ว

เสียดายที่ไม่ได้เช็คข่าวให้ดีซะก่อนจริงๆ

เพราะไปบางแสนคราวนี้ ไม่ได้อะไรเลย แม้แต่ทรายที่จะเอามาใส่ตู้ปลาซักเม็ด หนำซ้ำ กลับมานั่งใต้สะพานก็ได้แต่สวะและปลาถุงพลาสติก

เรื่องอื่นที่น่าสนใจ ที่คุณอาจต้องการรู้

1. อยากมีเป้าหมาย เหมือนกับคนอื่นเค้ามั่ง
2. the lost valentine
3. เผยเว็บ Digg ดีที่สุดในโลก
4. อาบอบนวด ที่สุดในทุกโลก
5. Buffalo Racing Festival October 2009